ไปถึงโรมแรมปุ๊บ ก้อรีบเช็คอิน แล้วก้อรีบพุ่งไปเมืองปิซ่า (Pisa) กันต่อ กว่าจะถึงก้อ 1 ชั่วโมง ไปลงที่ Pisa Central จากนั้นก้อนั่งรถเมล์กันต่ออีกนิดนึง ในที่สุดก้อถึงซะที “หอเอนปิซ่า” (the Leaning Tower of Pisa)… แล้วก้อเพิ่งรุเนี่ยแหละว่า เจรงๆแล้ว มันไม่ใช่มีแต่หอเอนปิซ่านะ  เจรงๆมันมีตึกอย่างอื่นอีก 2 อันข้างหน้ามันอะ แต่ไม่ค่อยมีคนถ่ายรูปเลย สงสัยไม่ใช่สิ่งมหัศจรรย์ของโลก คนเลยไม่สนใจมัน แต่ว่าเจรงๆ มันก้อสวยเหมือนกันนะ ไอ 2 ตึกนั่นหน่ะ

จากนั้นเราก้อระดมถ่ายรูปกันใหญ่ ทั้งกล้องดิจิตอล กล้องโลโม่ 4 แชะ แล้วก้อกล้องโพราลอยด์ แบบว่า ท้องฟ้าสวยสดใส ขนาดเกือบ 6 โมงเย็นแล้วนะเนี่ย แต่สวยมั่กๆ เลยถ่ายกันอย่างเมามันส์… พอถ่ายกันเสร็จก้อขึ้นรถเมล์กลับไปต่อรถไฟ จากนั้นถึงฟลอเรนซ์ก้อมืดซะแล้น ก้อไปกินอาหารเย็นกัน เจรงๆที่ฟลอเรนซ์ เค้าบอกว่า สเต็ก อร่อย แต่ว่า ไปมืดเกิน สเต็กที่ร้านนั้นมันก้อไม่ค่อยเหลืออะไรแล้ว แล้วพอดีเหลือบไปเห็น Ravioli เมนูนึงมันเป็น Restaurant Specialty ก้อเลยสั่งมาลองซะหน่อย อืมอร่อยเจรงๆ ด้วย หุหุ … พอกินเสร็จต้องรีบกลับที่พัก เพราะว่าที่นี่มืดๆแล้วดูน่ากลัว อีกอย่างมีสวนสาธารณะเล็กๆอยู่ข้างหน้าโรงแรมด้วย เด๋วจะเจออะไรโหดๆ แต่เอาเข้าเจรงๆ ตอนเดินผ่านสวนนั่น ปรากฏเค้าตัดต้นไม้ดูโล่งๆโปร่งๆ แถมไฟยังเยอะกว่าถนนฝั่งที่เดินซะอีก แถมมีคนมานั่งจู๋จี๋กันอีกแน่ะ เออ เอาเข้าเจรงๆมันก้อไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดนี่ฝร่า

พออีกวันรีบตื่นกันแต่เช้า เพราะต้องขึ้นรถเมล์ไป The Mall รอบ 9 โมง ถ้าพลาดรอบนี้ก้อกลายเป็นรอบเกือบเที่ยงเลย พอไปถึง The Mall โห ไม่ผิดหวัง ยี่ห้อโน่นนี่ เต็มไปหมด ร้าน Gucci ใหญ่ได้ใจมาก แต่ว่าไม่ชอบยี่ห้อนี้เลยไม่สนใจมัน (เจรงๆไม่มีตังค์ คิคิ) แถมมี Fendi ซะด้วย เป็นยี่ห้อที่เคยคิดว่า “รวยอย่างเดียว ซื้อไม่ได้ ต้องโง่ด้วย” 555 เพราะมันแพงเว่อร์เหลือเกิน แต่ปรากฏพอเข้าไปดูกระเป๋าตังค์ สีขาวสวยดูดี แถมไม่แพงมากด้วย จนๆอย่างเราก้อซื้อได้เหมือนกันวุ๊ย แต่สุดท้ายก้อไม่ได้ซื้อมา เพราะกลัวว่าเด๋วไป Prada Outlet แล้วจะเจออะไรถูกใจกว่า แล้วมาเสียใจทีหลังเลยไม่ซื้อดีก่า

หลังจากนั้นก้อไป Space (Prada Outlet) กันต่อ เจรงๆตอนแรกจะนั่งรถแท็กซี่ไปกัน คนละ 20 ยูโร เพราะมันไกล แต่ว่า คุณน้าขับรถแท็กซี่ ใจดีมากๆ บอกว่า เด๋วเค้าไปส่งที่สถานีรถไฟแล้วกัน ให้นั่งรถไฟไปสถานี Montevarchi แล้วไปต่อแท็กซี่อีกนิดนึง สรุปเลยประหยัดไปได้อีกครึ่งนึง คุณน้าเค้าใจดีเจรงๆ ขนาดพูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยได้ เค้ายังพาพวกเราเดินไปซื้อตั๋วที่สถานีรถไฟแล้วเดินไปส่งที่ชานชาลาเลย แถมดูเวลาให้อีกด้วย อืม ใจดีจังเลยเนอะ

พอไปถึงที่ Space ก้อรีบไปจิ้มเครื่องรับบัตรคิว จากนั้นก้อไปหม่ำๆกลางวันกัน พอกินกันเสร็จ ก้อเข้า Outlet กัน โดยพุ่งตรงไปส่วนรองเท้าก่อน เพราะว่า กิตติศัพท์ล่ำลือว่ารองเท้า Prada ที่นี่ถูกมั่กๆ 3,000 บาทก้อได้คู่นึงแล้ว (แบบว่า รองเท้าที่อังกฤษ ไม่มียี่ห้อ มันก้อขั้นต่ำ 2,000 – 3,000 บาทแล้วหล่ะ) พอไปถึง ก้อลองๆๆๆ แต่ว่า ทำไมไซต์ 36 ตรูยังหลวมเรยว้า สรุปต้อง 35 ½ แทน แต่ว่า เอาเข้าเจรงๆ สวยก้อเจรง แต่มันสูงเว่อร์กันเหลือเกิน ไอส้นแค่นิ้วครึ่งสองนิ้วนี่มันก้อใส่แล้วไม่สวย สรุปก้ออดไปตามระเบียบ

จากนั้นก้อไปดูกระเป๋ากันต่อ แต่ที่นี่มีแต่กระเป๋า Prada แฮะ ไม่มี Miu Miu แล้วกระเป๋าแต่ละอันมันก้อใหญ่กันเหลือเกิน จะให้เอามาคลุมตัวกันหรือไง รุ่นที่เคยดูๆไว้ ก้อ ใหญ่บึ้มเหลือเกิน สรุป ก้อใช้ไม่ได้อยู่ดี คุณกิ๊ฟท์ก้อไปได้กระเป๋ามาอีกใบ ก่อนซื้อก้อมาถามว่า เป็นไง สวยเป่า ไอเราก้อบอกว่า ช้านไม่ชอบสีดำอะ เพราะว่า ยี่ห้อนี้ส่วนมากมันมีแต่สีดำคลาสสิคของมันนั่นแหละ แต่กิ๊ฟท์ดันโดนคุณตั๊กยุไป สรุปมานก้อเลยซื้อซะเรย (แต่มาใช้บัตรฉาน - -“ เพราะว่าบัตร Solo กิ๊ฟท์ไม่ได้พกมาด้วย แถมบัตร MasterCard พวกเราก้อใช้กันไม่ได้ซะด้วยสิ ก้อนัง NatWest เนี่ย ให้บัตรแล้วดันไม่บอก Pin มา ชริ)

แต่ว่าถ้าซื้อของที่นี่ ก้อถือว่า คุ้ม มากๆ เพราะว่า แต่ละอย่างลดครึ่งราคาจาก Shop ข้างนอกทั้งนั้น อย่างกระเป๋าดินสอ ที่ข้างนอกขาย 5,000 บาท ที่นี้ก้อเหลือแค่ 2,000 (แต่ว่าไม่รุจะซื้อไปทำไม ใช้ถุงดินสองี่เง่าๆของเรา ก้อใช้ได้ ไม่เห็นเป็นไรเรยนี่หว่า) แต่ก่อนกลับก้อลังเลอยู่นานว่าจะซื้อกระเป๋าตังค์ดีมั้ย เพราะว่า ตั้งแต่ก่อนมาอังกฤษ อิช้านก้อหาซื้อเป๋าตังค์ แต่ก้อยังไม่มีใช้ จนปัจจุบันนี้ เวลาพกตังค์ก้อยัดแบ็งค์ไว้ในกระเป๋าใส่เหรียญแทน อนาจกันเจรงๆ เอิ๊กส์ … แต่ว่า กระเป๋ารุ่นที่อยากได้ ดั๊นมีแต่สีส้ม ไม่มีสีน้ำตาลให้เราซื้อ จะไปซื้อรุ่นเรียบๆหรูๆ ถึงราคาจะพอๆกัน แต่ว่า ก้อช้านไม่ชอบนี่หว่า ลังเลอยู่นาน สุดท้าย ไม่ซื้อดีกว่าเฟร้ย จะให้ซื้อเพราะถูกแต่ไม่ถูกใจเนี่ย สู้ไม่ซื้อดีก่าแฮะ แต่ว่า มาคิดๆดู ถ้าเจอรุ่นถูกใจใน Shop ก้อคงซื้อไม่ลงอยู่ดี กระเป๋าตังค์บ้าไรฟระ ใบละเกือบสองหมื่น เป็นลมดีก่า

อืม แต่ไปเจอกระเป๋าถือใบนึง เออ สวยด้วย แถมเล็กลงมาหน่อยพอพกได้ แต่พอเอามาถือเจรงๆ อ้าวมันคล้องไหล่ไม่ได้ ได้แต่คล้องแขน แถมพอพยายามคล้องไหล่ ปรากฏไอปุ่มๆมันดันมาจิ้มจั๊กก้าอีก เปิดราคามาดู โอ้ว สมกะเป็น Prada ราคาเต็มเจ็ดหมื่นกว่า คิดๆดู ถึงได้เงินเดือนเป็นแสนๆ ตรูก้อต้องคิดแล้วคิดอีกกว่าจะซื้อแน่ๆ แถมตอนนี้เงินเป็น 0 เลิกเพ้อเจ้อดีฝ่า 555

สรุปวันนั้นเสียตังค์แค่ค่ารถ ค่ากินเท่านั้น ส่วนเอ๊าท์เล็ทที่อยากไปทั้งหลาย ไม่ได้สูบเงินช้านไปซักบาท 555 ก้อเค้าเสียดายตังค์นี่นา แง๊ววววว แต่ว่า พอกลับมาโทรหาพ่อ พ่อดันมาบอกว่า อ่าวไมไม่ซื้อมาหล่ะลูก เป๋าตังค์หน่ะ เง้อ อุตส่าห์ตัดใจ ป๊ะป๋าดันมาพูดงี้อีกนะ … แต่ว่า มาคิดๆดู คราวก่อนก้อคุยกะกิ๊ฟท์ เออ บ้านพวกเรานี่ก้อแปลกเนอะ แทนที่จะเป็นแม่ ที่ใช้ของพวกนี้ กลับเป็นพ่อ ที่ใช้แฮะ แต่บ้านกิ๊ฟท์นี่สุดยอดมาก พ่อใช้รองเท้าหลุยส์เลย อืม เว่อร์เจรงๆด้วย พ่อเรามีแค่พวกกระเป๋าเองนะ

อ่อ ขอนินทาคนไทยหน่อยนึง แบบว่า ตอนไปที่ The Mall นะ เจอไฮโซคนนึง แต่เราไม่รุจักว่าเป็นใคร แต่กิ๊ฟท์กะตั๊กบอกว่าจำได้ๆๆ เป็นพวกไฮโซนะ เดินสวนกัน แร้วไอผู้ชายที่มากะไฮโซผู้หญิงเนี่ย มองพวกเราตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วก้อขึ้นมามองหน้าอีกที แร้วก้อเดินเชิดใส่ สวนกันไป  แถมมาเจอพวกนี้ที่ Space อีก ช๊อปปิ้งกันเป็นบ้าเป็นหลัง ถือของเต็มไปหมด แถมยังมาเชิดใส่เราอีกเนอะ … เออ ก้อแปลกดีแฮะ นึกๆดู เวลาเจอคนไทยที่เมืองนอกทีไรเนี่ย แทนที่จะดีใจได้เจอคนประเทศเดียวกัน มันดั๊นมาเชิดใส่กันอีก คราวก่อนที่ไป Bicester ที่ Oxford ก้อเจอคนไทยเหมือนกัน แถมยังมาอวดใส่ด้วย ถามว่า พวกน้องมากันยังไงเหรอ พอเราบอกไปว่า มารถไฟค่ะ ก้อบอกว่า อุ๊ยเหรอ แต่พี่ขับรถมา .. เอ๊า เอากันเข้าไป นั่งรถไฟมาแร้วมันผิดตรงไหนฟระ ทำไมคนไทยด้วยกันเองต้องมาดูถูกกันเองเนี่ย เบื่อเจร๊ง

ไปดีก่า ไว้มาต่อเรื่องโรมอีกที

~ P.a.N.g.i.E ~