ไปถึงโรมแรมปุ๊บ ก้อรีบเช็คอิน แล้วก้อรีบพุ่งไปเมืองปิซ่า (Pisa) กันต่อ กว่าจะถึงก้อ 1 ชั่วโมง ไปลงที่ Pisa Central จากนั้นก้อนั่งรถเมล์กันต่ออีกนิดนึง ในที่สุดก้อถึงซะที “หอเอนปิซ่า” (the Leaning Tower of Pisa)… แล้วก้อเพิ่งรุเนี่ยแหละว่า เจรงๆแล้ว มันไม่ใช่มีแต่หอเอนปิซ่านะ  เจรงๆมันมีตึกอย่างอื่นอีก 2 อันข้างหน้ามันอะ แต่ไม่ค่อยมีคนถ่ายรูปเลย สงสัยไม่ใช่สิ่งมหัศจรรย์ของโลก คนเลยไม่สนใจมัน แต่ว่าเจรงๆ มันก้อสวยเหมือนกันนะ ไอ 2 ตึกนั่นหน่ะ

จากนั้นเราก้อระดมถ่ายรูปกันใหญ่ ทั้งกล้องดิจิตอล กล้องโลโม่ 4 แชะ แล้วก้อกล้องโพราลอยด์ แบบว่า ท้องฟ้าสวยสดใส ขนาดเกือบ 6 โมงเย็นแล้วนะเนี่ย แต่สวยมั่กๆ เลยถ่ายกันอย่างเมามันส์… พอถ่ายกันเสร็จก้อขึ้นรถเมล์กลับไปต่อรถไฟ จากนั้นถึงฟลอเรนซ์ก้อมืดซะแล้น ก้อไปกินอาหารเย็นกัน เจรงๆที่ฟลอเรนซ์ เค้าบอกว่า สเต็ก อร่อย แต่ว่า ไปมืดเกิน สเต็กที่ร้านนั้นมันก้อไม่ค่อยเหลืออะไรแล้ว แล้วพอดีเหลือบไปเห็น Ravioli เมนูนึงมันเป็น Restaurant Specialty ก้อเลยสั่งมาลองซะหน่อย อืมอร่อยเจรงๆ ด้วย หุหุ … พอกินเสร็จต้องรีบกลับที่พัก เพราะว่าที่นี่มืดๆแล้วดูน่ากลัว อีกอย่างมีสวนสาธารณะเล็กๆอยู่ข้างหน้าโรงแรมด้วย เด๋วจะเจออะไรโหดๆ แต่เอาเข้าเจรงๆ ตอนเดินผ่านสวนนั่น ปรากฏเค้าตัดต้นไม้ดูโล่งๆโปร่งๆ แถมไฟยังเยอะกว่าถนนฝั่งที่เดินซะอีก แถมมีคนมานั่งจู๋จี๋กันอีกแน่ะ เออ เอาเข้าเจรงๆมันก้อไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดนี่ฝร่า

พออีกวันรีบตื่นกันแต่เช้า เพราะต้องขึ้นรถเมล์ไป The Mall รอบ 9 โมง ถ้าพลาดรอบนี้ก้อกลายเป็นรอบเกือบเที่ยงเลย พอไปถึง The Mall โห ไม่ผิดหวัง ยี่ห้อโน่นนี่ เต็มไปหมด ร้าน Gucci ใหญ่ได้ใจมาก แต่ว่าไม่ชอบยี่ห้อนี้เลยไม่สนใจมัน (เจรงๆไม่มีตังค์ คิคิ) แถมมี Fendi ซะด้วย เป็นยี่ห้อที่เคยคิดว่า “รวยอย่างเดียว ซื้อไม่ได้ ต้องโง่ด้วย” 555 เพราะมันแพงเว่อร์เหลือเกิน แต่ปรากฏพอเข้าไปดูกระเป๋าตังค์ สีขาวสวยดูดี แถมไม่แพงมากด้วย จนๆอย่างเราก้อซื้อได้เหมือนกันวุ๊ย แต่สุดท้ายก้อไม่ได้ซื้อมา เพราะกลัวว่าเด๋วไป Prada Outlet แล้วจะเจออะไรถูกใจกว่า แล้วมาเสียใจทีหลังเลยไม่ซื้อดีก่า

หลังจากนั้นก้อไป Space (Prada Outlet) กันต่อ เจรงๆตอนแรกจะนั่งรถแท็กซี่ไปกัน คนละ 20 ยูโร เพราะมันไกล แต่ว่า คุณน้าขับรถแท็กซี่ ใจดีมากๆ บอกว่า เด๋วเค้าไปส่งที่สถานีรถไฟแล้วกัน ให้นั่งรถไฟไปสถานี Montevarchi แล้วไปต่อแท็กซี่อีกนิดนึง สรุปเลยประหยัดไปได้อีกครึ่งนึง คุณน้าเค้าใจดีเจรงๆ ขนาดพูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยได้ เค้ายังพาพวกเราเดินไปซื้อตั๋วที่สถานีรถไฟแล้วเดินไปส่งที่ชานชาลาเลย แถมดูเวลาให้อีกด้วย อืม ใจดีจังเลยเนอะ

พอไปถึงที่ Space ก้อรีบไปจิ้มเครื่องรับบัตรคิว จากนั้นก้อไปหม่ำๆกลางวันกัน พอกินกันเสร็จ ก้อเข้า Outlet กัน โดยพุ่งตรงไปส่วนรองเท้าก่อน เพราะว่า กิตติศัพท์ล่ำลือว่ารองเท้า Prada ที่นี่ถูกมั่กๆ 3,000 บาทก้อได้คู่นึงแล้ว (แบบว่า รองเท้าที่อังกฤษ ไม่มียี่ห้อ มันก้อขั้นต่ำ 2,000 – 3,000 บาทแล้วหล่ะ) พอไปถึง ก้อลองๆๆๆ แต่ว่า ทำไมไซต์ 36 ตรูยังหลวมเรยว้า สรุปต้อง 35 ½ แทน แต่ว่า เอาเข้าเจรงๆ สวยก้อเจรง แต่มันสูงเว่อร์กันเหลือเกิน ไอส้นแค่นิ้วครึ่งสองนิ้วนี่มันก้อใส่แล้วไม่สวย สรุปก้ออดไปตามระเบียบ

จากนั้นก้อไปดูกระเป๋ากันต่อ แต่ที่นี่มีแต่กระเป๋า Prada แฮะ ไม่มี Miu Miu แล้วกระเป๋าแต่ละอันมันก้อใหญ่กันเหลือเกิน จะให้เอามาคลุมตัวกันหรือไง รุ่นที่เคยดูๆไว้ ก้อ ใหญ่บึ้มเหลือเกิน สรุป ก้อใช้ไม่ได้อยู่ดี คุณกิ๊ฟท์ก้อไปได้กระเป๋ามาอีกใบ ก่อนซื้อก้อมาถามว่า เป็นไง สวยเป่า ไอเราก้อบอกว่า ช้านไม่ชอบสีดำอะ เพราะว่า ยี่ห้อนี้ส่วนมากมันมีแต่สีดำคลาสสิคของมันนั่นแหละ แต่กิ๊ฟท์ดันโดนคุณตั๊กยุไป สรุปมานก้อเลยซื้อซะเรย (แต่มาใช้บัตรฉาน - -“ เพราะว่าบัตร Solo กิ๊ฟท์ไม่ได้พกมาด้วย แถมบัตร MasterCard พวกเราก้อใช้กันไม่ได้ซะด้วยสิ ก้อนัง NatWest เนี่ย ให้บัตรแล้วดันไม่บอก Pin มา ชริ)

แต่ว่าถ้าซื้อของที่นี่ ก้อถือว่า คุ้ม มากๆ เพราะว่า แต่ละอย่างลดครึ่งราคาจาก Shop ข้างนอกทั้งนั้น อย่างกระเป๋าดินสอ ที่ข้างนอกขาย 5,000 บาท ที่นี้ก้อเหลือแค่ 2,000 (แต่ว่าไม่รุจะซื้อไปทำไม ใช้ถุงดินสองี่เง่าๆของเรา ก้อใช้ได้ ไม่เห็นเป็นไรเรยนี่หว่า) แต่ก่อนกลับก้อลังเลอยู่นานว่าจะซื้อกระเป๋าตังค์ดีมั้ย เพราะว่า ตั้งแต่ก่อนมาอังกฤษ อิช้านก้อหาซื้อเป๋าตังค์ แต่ก้อยังไม่มีใช้ จนปัจจุบันนี้ เวลาพกตังค์ก้อยัดแบ็งค์ไว้ในกระเป๋าใส่เหรียญแทน อนาจกันเจรงๆ เอิ๊กส์ … แต่ว่า กระเป๋ารุ่นที่อยากได้ ดั๊นมีแต่สีส้ม ไม่มีสีน้ำตาลให้เราซื้อ จะไปซื้อรุ่นเรียบๆหรูๆ ถึงราคาจะพอๆกัน แต่ว่า ก้อช้านไม่ชอบนี่หว่า ลังเลอยู่นาน สุดท้าย ไม่ซื้อดีกว่าเฟร้ย จะให้ซื้อเพราะถูกแต่ไม่ถูกใจเนี่ย สู้ไม่ซื้อดีก่าแฮะ แต่ว่า มาคิดๆดู ถ้าเจอรุ่นถูกใจใน Shop ก้อคงซื้อไม่ลงอยู่ดี กระเป๋าตังค์บ้าไรฟระ ใบละเกือบสองหมื่น เป็นลมดีก่า

อืม แต่ไปเจอกระเป๋าถือใบนึง เออ สวยด้วย แถมเล็กลงมาหน่อยพอพกได้ แต่พอเอามาถือเจรงๆ อ้าวมันคล้องไหล่ไม่ได้ ได้แต่คล้องแขน แถมพอพยายามคล้องไหล่ ปรากฏไอปุ่มๆมันดันมาจิ้มจั๊กก้าอีก เปิดราคามาดู โอ้ว สมกะเป็น Prada ราคาเต็มเจ็ดหมื่นกว่า คิดๆดู ถึงได้เงินเดือนเป็นแสนๆ ตรูก้อต้องคิดแล้วคิดอีกกว่าจะซื้อแน่ๆ แถมตอนนี้เงินเป็น 0 เลิกเพ้อเจ้อดีฝ่า 555

สรุปวันนั้นเสียตังค์แค่ค่ารถ ค่ากินเท่านั้น ส่วนเอ๊าท์เล็ทที่อยากไปทั้งหลาย ไม่ได้สูบเงินช้านไปซักบาท 555 ก้อเค้าเสียดายตังค์นี่นา แง๊ววววว แต่ว่า พอกลับมาโทรหาพ่อ พ่อดันมาบอกว่า อ่าวไมไม่ซื้อมาหล่ะลูก เป๋าตังค์หน่ะ เง้อ อุตส่าห์ตัดใจ ป๊ะป๋าดันมาพูดงี้อีกนะ … แต่ว่า มาคิดๆดู คราวก่อนก้อคุยกะกิ๊ฟท์ เออ บ้านพวกเรานี่ก้อแปลกเนอะ แทนที่จะเป็นแม่ ที่ใช้ของพวกนี้ กลับเป็นพ่อ ที่ใช้แฮะ แต่บ้านกิ๊ฟท์นี่สุดยอดมาก พ่อใช้รองเท้าหลุยส์เลย อืม เว่อร์เจรงๆด้วย พ่อเรามีแค่พวกกระเป๋าเองนะ

อ่อ ขอนินทาคนไทยหน่อยนึง แบบว่า ตอนไปที่ The Mall นะ เจอไฮโซคนนึง แต่เราไม่รุจักว่าเป็นใคร แต่กิ๊ฟท์กะตั๊กบอกว่าจำได้ๆๆ เป็นพวกไฮโซนะ เดินสวนกัน แร้วไอผู้ชายที่มากะไฮโซผู้หญิงเนี่ย มองพวกเราตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วก้อขึ้นมามองหน้าอีกที แร้วก้อเดินเชิดใส่ สวนกันไป  แถมมาเจอพวกนี้ที่ Space อีก ช๊อปปิ้งกันเป็นบ้าเป็นหลัง ถือของเต็มไปหมด แถมยังมาเชิดใส่เราอีกเนอะ … เออ ก้อแปลกดีแฮะ นึกๆดู เวลาเจอคนไทยที่เมืองนอกทีไรเนี่ย แทนที่จะดีใจได้เจอคนประเทศเดียวกัน มันดั๊นมาเชิดใส่กันอีก คราวก่อนที่ไป Bicester ที่ Oxford ก้อเจอคนไทยเหมือนกัน แถมยังมาอวดใส่ด้วย ถามว่า พวกน้องมากันยังไงเหรอ พอเราบอกไปว่า มารถไฟค่ะ ก้อบอกว่า อุ๊ยเหรอ แต่พี่ขับรถมา .. เอ๊า เอากันเข้าไป นั่งรถไฟมาแร้วมันผิดตรงไหนฟระ ทำไมคนไทยด้วยกันเองต้องมาดูถูกกันเองเนี่ย เบื่อเจร๊ง

ไปดีก่า ไว้มาต่อเรื่องโรมอีกที

~ P.a.N.g.i.E ~

ตามชื่อเลยคับ สวยเริ่ดมากๆ เวนิส เราเรยไปบอกป๊ะป๋าว่า นี่ๆ ไว้ไปกันนะคุณพ่อ พ่อเลยเง็ง บอกว่า ไม่เห็นจะมีไรเลยลูก เมืองเล็กๆเองนะ แต่ว่า ก้อเค้าชอบนี่นา เมืองเล็กๆ เดินวันเดียวหมด แต่ว่า ตรงริมที่ติดทะเลมันสวยยยยยยยยยมั่กๆ อะ เค้าชอบอะ คิๆ

มาจัดอันดับที่ชอบในเวนิสกันดีกว่า ก่อนอื่นขอบอกรายละเอียดชื่อมันนิดนึง Venice ในภาษาอิตาเลียน เขียนว่า Venezia นะ ก้ออ่านตามตัวไปเลย ส่วนอันดับที่ชอบก้อมีดังนี้

อย่างแรกที่ชอบก้อคือ วิว คับ วิวริมทะเล สวยมากๆ แถมมันมีสร้างสถาปัตยกรรมสวยเริ่ดไว้ที่เกาะอะไรซักอย่างฝั่งตรงข้ามกะ San Marco อีก (San Marco คือเกาะใหญ่ในเวนิส เจรงๆเวนิสมีเกาะเล็กเกาะน้อยเยอะมาก ถ้าจะพักในเกาะเล็กเกาะน้อย ก้อต้องนั่งเรือไป แต่ว่า เจรงๆไม่แนะนำ เพราะถึงมันจะถูกกว่าก้อเจรง แต่ว่า เสียเวลาเดินทางไปอีก แถมต้องแบกข้าวของขึ้นเรือข้ามเกาะอีก ลำบากมั่กๆ) น้ำทะเลสีฟ้าใสๆ สวยเจรงๆ แร้วยังมีสะพาน Rialto Bridge อีก ที่ต้องถ่ายจากข้างนอกมาไม่ใช่จากบนสะพานเพราะเด๋วไม่เห็นความสวยของมัน อ่อ แล้วก้อยังมี St. Mark’s Square อีก ที่จะเห็นนักท่องเที่ยวเต็มไปหมด รวมทั้งฝูงนกทั้งหลายเต็มพื้นไปหมด ที่นี่เค้าจะมีขายอาหารนกให้นักท่องเที่ยวโปรยด้วย ไอกิ๊ฟท์ซื้อมา ก้อกรี๊ดไปโปรยไป เพราะว่า นกมันบินมารุมที่ตัว นักท่องเที่ยวคนอื่นๆก้อขำกันใหญ่ แถมมีกลุ่มนึง โยนอาหารนกมาที่นังคุณกิฟท์ด้วย มันเรยกรี๊ดใหญ่เรย เหอๆ  อืม แล้วอีกอย่างที่รวมอยู่ในอันดับแรกที่ชอบก้อคือ พวกตรอกซอกซอยทั้งหลายในเวนิสเนี่ย มันเล็กๆ แต่ว่า มันดูอบอุ่นดีจัง บางซอยนึกว่าทางตัน ที่ไหนได้ เดินไปทะลุโน่นนี่กันไปหมด แต่บางซอยคิดว่าเดินได้ อ่าวตันซะงั้น 555 แต่ไอแผนที่ ที่ tourist information ให้เนี่ยสุดยอด ละเอียดทุกซอกซอยเจรงๆ ตอนแรกดูแผนที่นึกว่าแต่ละที่ต้องเดินกันตับแลบ ที่ไหนได้ เดินนิดเดียวก้อถึงแล้ว เพราะแผนที่บอกซะละเอียดยิบเลยแหละ

อันดับสองที่ชอบ ก้อคือ ผู้คนอิตาเลี่ยนทั้งหลาย นิสัยดีกันทั้งนั้น ถึงหน้าตาจะดูโหดๆกันไปบ้าง แต่ว่า พอได้พูดคุยกัน เออเค้าขำกันดีเนอะ แล้วสงสัยจะไม่ค่อยเห็นนักท่องเที่ยวชาวเอเชี่ยนกันหรือไง ถามกันอยู่ได้ว่ามาจากประเทศไหน แต่ที่ถูกใจเจรงๆ คงเป็นคุณลุงที่ Reception ที่โรงแรม แบบว่า เค้าฮาเจรงๆ เป็นคุณลุงเค้านิสัยดี สอนภาษาอิตาเลี่ยนให้ตั้งหลายคำ แถมยังบอกอีกว่า เราดูเด็กสุดในทริป เหมือนอายุ 18 555 ถูกใจเจรงๆลุง เจรงๆเค้าแก่สุดในทริปตะหาก แถมยังอายุมากกว่าที่ลุงบอกเกือบสิบปีแร้วนะเนี่ย เอิ๊กๆ สุดท้ายเลยต้องขอถ่ายรูปกะคุณลุงมาซะหน่อย แร้วก้อถ่ายกะคุณป้าด้วย แบบว่า ขำกันมั่กๆ เออแต่เตือนไว้ก่อนว่าที่พักที่นี่แพงนรกมาก อาจเพราะมันเป็นเกาะมั้ง คนนิยมไปพักผ่อน ราคาเรยสูง ตกคนละ 50 กว่าปอนด์ สรุปคืนนั้นพักกันห้องละหมื่นกว่าบาท โอ้ว พระเจ้า ยังกะห้องสูทเมืองไทย แต่ว่า ที่พักที่นี่ดีมาก เจรงๆดีหมดทุกที่เรยที่พักที่อิตาลีเนี่ย เพราะว่าทุกที่เค้ามีอ่างล้างก้นให้ด้วย 55 แบบว่า ที่ปารีส ไม่มีให้ แต่ที่นี่เค้ามีให้ด้วยนะ แถมมีเชือกให้คนแก่ดึงตอนเกิดอะไรร้ายแรงในอ่างอาบน้ำด้วย ดีเจรงๆ

อันดับสามที่ชอบ ก้อคือ อืม คิดหนัก ว่าจะเป็นเรือกอนโดลา (ภาษาที่นี่เขียนว่า Gondole แฮะ ไม่ใช่ Gondola) หรือว่า อาหารอิตาเลี่ยนดีว้า สรุปให้คะแนนเท่ากันทั้งคู่แระกัน เล่าเรื่องกอนโดลาก่อน แบบว่า การล่องเรือกอนโดลาเนี่ย มันได้บรรยากาศโรแมนติกเจรงๆ ส่วนมากเค้ามาล่องเป็นคู่ๆแฮะ แถมมีบางลำ สงสัยจะแพงหูฉี่ มีอาหารเสิร์ฟพร้อมไวน์ แล้วยังมีคนมาเล่นดนตรีคนนึง ร้องเพลง อีกคนนึงด้วยนะเนี่ย อลังการเกินไปแล้ว ขนาดเรือที่พวกเราขึ้นแบบปกติเนี่ย ราคาตั้ง 150 ยูโรแน่ะ ก้อตกคนละ 50 ยูโร แพงเกิ๊น แต่มาทั้งที ก้อต้องนั่งเส่ะเนอะ .. อืม ต่อๆ ท่าทางลำที่บอกว่า อลังการสงสัยจะราคาหลายร้อยอยู่ แต่ก้อดี เรือเราลอยอยู่ข้างๆ เรยได้ผลบุญฟังเพลงอลังการคนร้องเสียงยังกะโอเปร่า ไปด้วยเรย โชคดีไป แต่ว่า ล่องเรือนี่ ล่องแค่ประมาณ 45 – 60 นาทีเองนะ แป๊บเดียวเอง แต่ก้อชิวๆดีอะ ถ้าล่องก้อต้องล่องเย็นๆ เพราะว่าที่นี่แดดแรงมากกกกก อาจจะเพราะไปช่วงหน้าร้อนด้วยแหละ แดดตั้ง 26 องศาแน่ะ มาจากปารีส แค่ประมาณ 19 – 20 องศาเองนะนั่น เสื้อผ้าที่จัดไปเรยประหลาดๆเรย แบบว่า อยู่ปารีสตอนแรกจัดแต่กระโปรงสั้น กางเกงสั้น พอมันหนาว เรยต้องเปลี่ยนแผน เอาเสื้อที่เอาไปสำรองมาใส่แทนที่ปารีส เหอๆ

เอ๊ย ต่อๆ ไหงวนไปที่ปารีสได้หว่า ส่วนอันดับ 3 อันที่ 2 ก้อคืออาหารอิตาเลี่ยน เจรงๆ ก้อชอบอาหารทุกที่ที่อิตาลีแหละ แบบว่า ชอบอาหารอิตาเลี่ยนเป็นทุนเดิมอยู่แร้ว แถมมาที่เวนิสนี่ก้อกินหมึกดำด้วย ฟันดำปี๋เรย ถ่ายรูปมาด้วย น่าเกลียดเจรงๆ อ๋อ แต่ที่ห้ามพลาดเลยก้อ คือ ไอติม นั่นเอง ตอนแรกก้อไม่รุหรอกว่าอร่อยมาก แต่ว่า พอมาถึงที่นี่ก้อโทรหาป๊ะป๋า บอกว่า มาถึงเวนิสแร้วนะคุณพ่อ โง้นงี้ๆ ป๊ะป๋าเรยบอกว่า อย่าลืมไปกินไอติมนะลูก ไม่ใช่แค่อร่อยนะ โคตรอร่อยเรยตะหาก 555 สรุปเลยต้องเชื่อคำป๊ะป๋า ลองกินไอติมซะเรย ก่อนกิน ก้อไปกินของคาวกันก่อน แร้วไอติมก้ออยู่ตรงข้ามกะร้านเรย ตอนแรกกลัวกินเสร็จแร้วร้านไอติมปิด เลยส่งตั๊กออกไปถามว่าร้านไอติมปิดกี่โมง สรุปปิด 5ทุ่มครึ่ง โอ้วแม่เจ้า มันเปิดกันดึกเจรงๆ คงเพราะที่นี่มืดช้าด้วยแหละ เลยปิดดึก สรุป พอกินพวกพิชซ่า สปาเกตตี้ ลาซานย่า โน่นนี่กันเสร็จ ก้อออกมากินไอติมกัน โห อร่อยเจรงๆ Thorntons ที่นี่ชิดซ้ายไปเลยแฮะ ถูกด้วย 2 ลูก 2 ยูโร ไม่เหมือนที่นี่ 2 ลูก 1.8 ปอนด์ แถมที่เวนิสยังลูกใหญ่บึ้มกว่าเยอะเรย ชอบเจรงๆๆ

นี่แหละ Venezia อยากเห็นความงามของมัน ก้อไปดูรูปกันได้ ใครมีโอกาสก้ออย่าลืมไปเที่ยวที่นี่นะ หุหุ มาแอบโฆษณาให้ซะงั้น

~ P.a.N.g.i.E ~

Ps. – ไอติมภาษาอิตาเลี่ยน เรียกว่า Gelato นะ

    – Ciao = Hello อ่านว่า เชา
     – Arrivederci = Bye อ่านว่า อาริเวเดอชี่ เน้นเสียงตรงคำว่า เดอ แล้วลากเสียงยาวๆ เป็น เด้อ แทน แต่ปกติ คนที่นี่ไม่นิยมพูดคำนี้แฮะ กลับพูดคำว่า Ciao แทน ทั้ง สวัสดี ทั้ง ลาก่อน เลยอะ
    – Grazie = Thank you อ่านว่า กราซิเอ
     – Molto Carino = คุณหล่อจัง อ่านว่า มอลโต คาริโนะ
    – Molto Carina = คุณสวยจัง อ่านว่า มอลโต คารินะ แบบว่า ไอ 2 ประโยคหลังนี่ ท่องกะคุณตั๊กอยู่นาน แต่ที่ไหนได้ ไม่ค่อยได้ใช้เรยแฮะ เพราะที่นี่มีแต่คนหน้าเถื่อนๆอ่ะ เหอๆ สรุปเรยได้ใช้แค่ชมคุณลุงคุณป้าที่ Reception โรงแรมอย่างเดียวเรย เอิ๊กส์

ต่อๆ แบบว่า เกือบลืมเล่า ขอด่าผู้คนที่นั่นอีกหน่อย ตอนที่ไปดิสนีรีสอร์ทเนี่ย ก่อนเข้าก้อไม่มีแถวเรย มีแต่คนมุงกันอยู่หน้าประตูทางเข้า พอไปต่อแถวที่เครื่องเล่นต่างๆ อยู่ๆก้อมีคนเดินมาแย่งเข้าแถวที่เราต่อข้างหน้าซะงั้น ขนาดเด็ก 2 – 3 ขวบ มันยังมาเดินแซงหน้าเราเรย เอาเข้าไป เนี่ยนะ ไม่รุจักสอนมารยาทให้ตั้งแต่เด็ก มันเลยโตขึ้นมาแย่เลยนะเนี่ย … สุดท้ายหลังจากได้รับบทเรียนมาแล้ว เราและคุณกิ๊ฟท์กับคุณตั๊ก เลยยืนเป็นเส้นขนานมันซะเลย แถมกางขาอีกตะหาก เอาให้มันไม่สามารถมาแซงได้เลยแระกัน เหอๆ โกรธเจรงๆนะเนี่ย พวกไร้มารยาทพวกนี้เนี่ย

ส่วนนึงที่โมโหไอพวกนี้ สงสัยเพราะที่อังกฤษคนเค้ามีมารยาท ทุกอย่างต้องเข้าแถวกันหมดมั้ง เรยได้ซึมซับมารยาทผู้ดีมามั่ง เห็นนังคุณนุก ที่กลับไทยไปแร้ว บ่นว่า พอกลับไทย ต้องปรับตัวกับมารยาทแย่ๆของคนไทยอยู่ซักระยะ อืม สงสัยจะเจรง เหมือนที่ปันบอกว่า อาจจะเพราะมาจากไทย ไม่ได้ผ่านอังกฤษก่อน ก้อเลยไม่รุสึกแย่เหมือนเราละมั้ง เหอๆ

อ่อ แล้วอีกอย่างที่แย่ก้อคือ เมโทร ที่นั่น นั่นเอง แบบว่า เออ พวกช้านนะไม่อยากเดินมาก ก้อเลยนั่งเมโทรกัน แต่ไหง ไอเมโทรนี่จากทางเข้ากว่าจะเดินไปถึงรถไฟเนี่ย มันไกลแสนไกลได้ขนาดนี้เนี่ย เจรงๆแล้ว มันระยะทางพอๆกะเดินไปที่เที่ยวนั้นๆหรือเปล่าฟระเนี่ย เดินจนน่องปูดเลยนะ ขาแข็งโป๊ก แถมส้นเท้าแตกน่าเกลียดอีก กลับมาต้องขัดกันแทบตาย โกดมันอีกแร้วนังปารีส เชอะ

อีกอย่าง คือ คนเดินข้ามถนนไม่ดูสัญญาณไฟกันเลย น่ากลัวเจรงๆ ประมาณว่า พอถนนมันดูโล่งๆ คนก้อเดินข้ามกันทั้งๆที่ไฟคนเดิน ยังเป็นสีแดงอยู่เลย ประหลาดมากมาย ท่าทางคนที่นี่จะไม่มีระเบียบอย่างรุนแรงเจรงๆด้วยนะเนี่ย แถมเวลาพาคุณสุนัขมาเดินเที่ยว มันอึ๊เละเทะ ไหงเจ้าของไม่เก็บกันฟระ เวลาเดินเลยต้องระวังบอมบ์กัน แถมอีกอย่างก้อคือ คนสูบบุหรี่กันเยอะมาก เป่าหัวพวกตรูอยู่ได้ เหม็นเฟร้ยยยยย

อ๋อ แล้วที่โมโหอีกอันนอกจากนั้นก้อคือ นังคุณๆพนักงานที่ Security Check ตอนขาออกจากปารีสไปเวนิส เนี่ยสิ ดันวางกระเป๋ามัลเบอร์รี่ของช้านบนสายพาน แร้วสายพานมันเปียกน้ำ กรี๊ดต่อหน้ามันเรยคับ กรี๊สมันเข้าไป มาทำกระเป๋าชั้นเปียกน้ำได้ยังไง มันแพ้น้ำอย่างแรงด้วย สุดท้าย ทั้งก้นกระเป๋าเป็นด่างๆดวงๆทั้งก้น น่าเกลียดมากๆ ถึงแห้งแล้วมันก้อยังเป็นด่างๆน่าเกลียดอยู่ เห็นแร้วน้ำตาแทบร่วง ดีนะเนี่ยไม่เป็นที่หน้า หรือว่า หลังกระเป๋าไม่งั้นกรี๊ดให้มันเอาตังค์ค่ากระเป๋ามาเลย เชอะ โกดขั้นรุนแรง ถึงตอนนี้นั่งดูก้นกระเป๋าก้อยังโกดอยู่ ขนาดชั้นถือๆที่ปารีสชั้นยังพกถุงพลาสติกไว้เลย เผื่อฝนตกก้อเอาเป๋าใส่ถุงซะ ถนุถนอมสุดชีวิต มาทำร้ายกระเป๋าชั้นได้ เชอะ เกลียดมันไอคนปารีส ฮึ่ม

แต่จากข้อเสียทั้งหลายแหล่ ก้อมีข้อดีอยู่ 2 ข้อฟระ ข้อแรกก้อคือ หนุ่มหล่อ!!! นั่นเอง 555 หล่อแบบว่า ไม่รุพันธุกรรมมันดีกันหรือไง ไมมันหล่อกันทั้งถนนแบบนี้ฟระ หล่อกันทั้งบ้านทั้งเมือง เท่ส์ระเบิดเทิดเทิงกันไปเลย ตรูกับคุณเพื่อนตั๊กก้อตาแทบลาย ดูหนุ่มหล่อกันแทบไม่ทัน ไอคุณตั๊กก้อสะกิดๆจนแขนตรูจะช้ำเป็นสีม่วงอยู่แร้ว ดีนะไอคุณกิ๊ฟท์ไม่บ้าฝรั่งไปอีกคน (มานบ้าญี่ปุ่น) เราเรยไม่ต้องแขนม่วงทั้ง 2 ข้าง

ข้อดีข้อ 2 ก้อคือการ shopping นั่นเอง แบบว่า Longchamp (เง็งแฮะ ว่าทำไมมันอ่านว่า ลองชอม ไมไม่อ่าน ลองชอง เหมือนชองเซลิเซ่ หว่า) มันถูกเจรงๆนิ ถูกกว่าที่ไทยเยอะเรย แต่ว่า ก้อถูกกว่าที่อังกฤษไม่เท่าไหร่นะ แต่ก้อยังดี ถูกอยู่ดี สรุปเรยต้องซื้อมาให้ที่บ้านซะหน่อย หุหุ อ่อ แต่ว่า ถ้าจะซื้อต้องดูให้ดีๆ ว่ามัน made in France รึเปล่า บางทีซวยได้ Made in China ซะงั้น แต่คนผลิตมันก้อฉลาดนะ ถ้า Made in China มันก้อไม่พิมพ์บอกไว้ข้างหลัง ใครไม่รุก้อซื้อไป ต้องดูให้ดีๆก่อน ยิ่งถ้าที่ Benlux (Duty Free ข้างๆ Louvre อ่านว่า ลูฟวร์) เนี่ย มัน made in China ทั้งนั้นเลย แต่ถูกกว่า ข้างนอกเยอะมากๆ ปกติไซต์กลาง 58 ยูโรที่ร้านนี้ขายแค่ 40 เอง แต่ว่า มันดันไม่ทำที่ฝรั่งเศสเนี่ยสิ แร้วใครจาซื้อฟระ

นี่แหละ Paris in brief สรุปก้อคือ ยังไงก้อคงไม่กลับไปอีกแร้วหล่ะ เหอๆ แต่ว่า ถ้าจะไปฝรั่งเศสอีกก้อคงไป นีซ แล้วก้อไป โมนาโค ที่มันอยู่ในฝรั่งเศสเท่านั้นแหละ แบบว่า มันสวยอะ เรยอยากไป แร้วอีกอย่างคนทางใต้กะทางเหนือของฝรั่งเศสเค้านิสัยดีด้วย ไม่เหมือนคนในปารีสอะ ที่ชาตินี้ นังกระเหรี่ยง 3 ตัวนี้คงไม่กลับไปเหยียบแผ่นดินมันอีกแร้ว ชริ

~ P.a.N.g.i.E ~

Ps. ช่วงนี้อารมณ์เซ็งปารีสยังอยู่ เวลาด่าใคร ก้อเลยด่ามันว่า “ไอคนปาริเซียน” เหอๆ จำไว้ใช้ได้ ไม่สงวนลิขสิทธิ์
Ps.2 เพิ่งรุมาว่ามารี่ เพื่อนจากฝรั่งเศส เค้าก้อบอกว่า เค้าไม่ชอบปารีสเหมือนกัน เหอๆ

เอาล่ะวันนี้ขอมาเล่าเรื่องปารีสให้ฟังกันบ้าง หลังจากได้นอนพักกันเต็มอิ่ม (แหะๆ dissertation ก้อยังไม่ได้แตะ เพราะคุณเวปมาสเตอร์ในเวปยังไม่ยอมเอา questionnaire ของอิช้านลงเวปให้ กำหนดการต่างๆเลยต้องเลื่อนออกไปซะงั้น แถมคุณเพื่อนกีฟจะมาหาตอนปลายเดือนอีก 10 วัน แร้วตรูจะทำทันมั้ยเนี่ย ฮืออออ)

ไปปารีสมาสามวันเต็มๆ (อ่านว่า พา-รีส นะ มะช่าย แพ-รีส แบบว่า เน้นสำเนียงอังกฤษมะช่ายเมกัน แต่ถ้าสำเนียงฝรั่งเศส รุสึกจะเป็น พา-รี มั้ง ใช่เป่าหว่าปัน ช่วยบอกด้วย) อืม ต่อๆ ไปอยู่มาสามวัน ปรากฏ แค่วันแรก ก้อไม่ชอบใจอย่างแรง อยากจะกรี๊ด ทำไมคนที่โน่นมันเถื่อนถ่อยได้ใจขนาดนี้เนี่ย ยืนอยู่ที่เมโทร (ก้อคือหรือ Underground นั่นเอง) คนก้อไม่ยอมต่อแถวกัน ขนาดเรายืนอยู่ข้างหน้าสุด มันยังเดินมาแย่งเข้าไปก่อนเลย แถมที่แย่กว่านั้นคือคนมันดันไม่ยอมให้คนข้างในออกมาก่อนอะเส่ะ แย่งกันเข้าไปก่อนที่คนข้างในจะออกอีก เอาเข้าไป แย่เจรงๆ ไม่ชอบใจอย่างแรง Tube

บางทีต่อแถวอยู่ดีๆ อ่าว ไอคนพวกนี้มันมาจากไหนเนี่ย เดินมาแซงซะงั้น หน้าหนากันเจรงๆ ไม่ว่าจะอยู่ในแถวซื้อของ หรือว่า แถวที่ดิสนีย์รีสอร์ท มันก้อมาแย่งกันหมด ต้องจ้องหน้ามันแร้วพูดด่ามันเข้าไปเรย แต่มันก้อไม่สนใจ เราเรยต้องหันมาด่าเป็นภาษาไทยกันเองแทน 55 แบบว่า ไม่กล้าด่าเป็นภาษาฝรั่งเศสเพราะตอนนั้นก้อรุจักแค่คำว่า เลอเชียง ที่แปลว่า หมา แค่นั้นเอง แต่ไม่กล้าด่า กลัวมันหันมาต่อยเข้าอะเส่ะ

สรุปรวมเรยดีกว่า เพราะจำไม่ค่อยได้ว่าแต่ละวันไปไหนมามั่ง ตอนนี้ก้อยังไม่ได้รูปจากกล้องคุณกิ๊ฟท์เรย มีแต่รูปในกล้องตัวเองที่ถ่ายมาแค่ไม่กี่วัน เลยจำไม่ได้ว่าไปไหนมามั่ง แต่ว่า สรุปรวม คือ นอกจากคนจะเถื่อนถ่อยไร้มารยาทผู้ดีแร้ว พวกสถาปัตยกรรมต่างๆ ก้อแค่สร้างให้ใหญ่ๆเข้าว่า แต่ว่า ไม่ได้อลังการอย่างที่คิด มันก้อแค่ใหญ่ๆมาข่ม แต่ว่า ไม่ได้สวยงามตระการตาซักกะอย่าง ไม่ว่าจะเป็นหอไอเฟล (Eiffel Tower) ประตูชัย (Arc de Triomphe อ่านว่า อาร์ เดอ ตรีอองฟ์) หรือว่า นอตเตรอดรัม คือมันแค่สร้างให้ใหญ่ๆเข้าไว้ แต่ไม่มีอะไรเลยซักกะอย่าง คิดแล้วว่า ถึงตอนที่ไปอยู่ท้องฟ้าจะสดใสก้อตาม มันก็คงไม่ทำให้ดูอลังการขึ้นมาได้หรอกนะ (เพราะตอนที่ไปอากาศขมุกขมัว มีแดดออกบ้างเป็นระยะ แต่ว่า ก้อไม่ตลอดทั้งวันอยู่ดีอะ)

อ่อ แต่ว่า ที่สวยยกนิ้วให้เจรงๆ ก้อคงจะเป็น โอเปร่านั่นเอง สวยเริ่ดมากๆๆๆ เล็กๆ แต่สวยสุดๆไปเรย เอาเป็นว่า อย่างน้อยก้อยังมีที่นี่ที่สวยแหละฟระ ส่วนอันดับสองที่ชอบ ก้อคือ ดิสนีย์รีสอร์ท สนุกมากๆ รถไฟมันสะใจเจรงๆ คุณตั๊กที่ไปด้วย บอกว่า เกิดมาช้านไม่เคยขึ้นรถไฟเหาะตีลังกามาก่อน มาทริปนี้แหละ เจอนังเพื่อน 2 คนบังคับขู่เข็ญให้ขึ้นไป 3 อัน มันกรี๊ดซะเสียงแหบเลย เหอๆ มันส์ได้ใจเจรงๆ แถมตอนกลับก็ซื้อไอภาพตอนเล่นมาด้วย หน้าตาน่าเกลียดได้ใจมากๆ ซื้อมาเสร็จก้อคิด เออแล้วตรูจะเอาไปให้ใครดูได้ฟระ มันน่าเกลียดขนาดนี้ ขนาดเก็บภาพปิดใส่ถุงกลับมาแร้ว นังคุณเพื่อนตั๊กมันยังนึกภาพออกแร้วนั่งขำอยู่คนเดียวเรย เออ ตรูหน้าตลกแร้วมันเป็นไงฟระ เชอะๆ แต่ไอดิสนีย์ตัวดีเนี่ยแหละ ที่สูบเงินตรูไปเพียบ ตั้งแต่ค่าเข้า ยูโร ค่ารถไฟไปอีก 25 ยูโร แร้วยังโดนมันสูบเงินซื้อพวกตุ๊กตาทั้งหลายแหล่ แร้วยังของโน่นนี่อีกเพียบ เฮ่อ ไม่น่าแพ้ของน่ารักๆเรย รุงี้ไม่เดินเข้าร้านมันหรอก ชริ 46

มาจัดอันดับต่อ อันดับสามที่ชอบก้อคือถนนชองเซลิเซ่ (Champ-Elysees) นั่นเอง เจรงๆก้อไม่ได้ชอบมากมายเท่าไหร่หรอก เพราะตอนแรกดันจินตนาการไว้อลังการกว่านี้ แต่พอไปถึงเจรงๆ ก้อเป็นถนนใหญ่ๆ (อีกแล้ว) ทางเดินกว้างๆ ร้านต่างๆ ที่ถนนตรงนั้นก้อไม่ใช่ยี่ห้ออลังการไปซะหมด ก้อยังมียี่ห้อเบๆอยู่บ้าง แต่เจรงๆก้อมีซอยอีกด้านนึงที่เป็นยี่ห้อที่ซื้อไม่ได้เลยซักอย่าง เหอๆ สรุป ไปก้อได้แค่เดินๆดู แร้วก็ซื้อของนิดหน่อย พวกครีมโน่นนี่นั่นทั้งหลาย อ่อ แร้วก้อมีร้าน LV ใหญ่บะเริ่มเทิ่มอยู่ด้วยตรงกลางๆถนน ทั้งตึกหลายบล็อกก้อเป็นร้านมันหมดเลย ใหญ่อลังการเจรงๆ คุณกิ๊ฟท์เลยไปได้กระเป๋าตังค์มาอีกใบ แต่เนื่องจากเป็นยี่ห้อที่คนไทยใช้กันเกร่อแร้ว เราเรยไม่สนใจมัน (เจรงๆคือไม่มีกะตังค์นั่นเอง 555) ส่วนราคา เช็ครุ่นยอดฮิตติดอันดับ Speedy 30 มา ราคาถูกกว่าที่ลอนดอนแค่ พันเจ็ดร้อยกว่าบาทเท่านั้นเอง ส่วนที่อังกฤษก้อถูกกว่าที่ไทยแค่ประมาณสามพันบาทได้ สรุป ถึงจะเป็นถิ่นต้นกำเนิดของมันแร้ว ราคาก้อถูกจากอังกฤษแค่ไม่เท่าไหร่เองแฮะ .. สรุปการเดินถนนชองเซลิเซ่ของเรา เอามาเปรียบเทียบกะ Oxford Street and Bond Street แร้ว เดิน 2 ที่นี้ดีก่าอีกอะ

ตอนที่ไปถนนชองเซลิเซ่ เนี่ย ก้อกะไปกินหอยที่ร้าน Leon ที่ปิ่นบอกมาว่าอร่อย แต่พอไปถึงปุ๊บ อ้าว มาจาก Brussels นี่หว่า ก้อว่าอยู่ว่า หอยเป็นหม้อๆนี่มันอาหารของเบลเยี่ยมนี่หว่า สุดท้าย เออ มันเป็นของที่นั่นเจรงๆด้วย ฉานเคยกินมาแร้วนี่นา สุดท้าย เรยไม่กินกัน ไปกินแม็คแทน 55 ประหยัดตังค์กันได้ดีเจรงๆ ถูกก่าที่ปันบอกอีกนะ ว่าถ้าจาประหยัดให้ไปกินขนมปังฝรั่งเศส แค่ 5 ยูโร แต่เรากินกันแค่คนละ 4 ยูโรเองมื้อนี้ หุหุ

ชักจะยาว ขอต่อตอน 2 blog ถัดไปแระกันนะ

~ P.a.N.g.i.E ~